Logo wereldregio.nl
Foto:

Geestdrift

  Column

Feest van de Kerk

Waar ging Pinksteren ook alweer over? Lastig te onthouden, want het onderwerp is nogal vluchtig. Het gaat over God die ín mensen komt wonen. Als Geest. Dat is niet heel zichtbaar. Of toch wel? Want daardoor gingen mensen vanaf 2000 jaar geleden iets vreemds doen: De Kerk vormen. Ook wie niet gelooft kan niet ontkennen dat de Kerk een wereldbeweging is geworden die miljoenen mensen aan elkaar verbindt. In Afrika en Zuid-Amerika is het met afstand de grootste godsdienst. Alleen in de rijkste landen loopt het niet meer zo soepeltjes. Daar is God minder nodig. Dankzij corona komen bovendien velen niet meer terug naar de kerk. In de Rooms Katholieke kerk geeft een aanzienlijk percentage aan dat ze minder of niet meer naar de kerk zullen komen. Ze zijn er achter gekomen dat ze er weinig aan missen. Misschien bevalt het leven ze zonder kerkdienst minstens zo goed. Voor velen is de zondagmorgen zo ongeveer de enig overgebleven ochtend waarop je jezelf verlof hebt gegeven om uit te slapen, in plaats van aan het werk te gaan of te klussen of sporten.

Een deel van de voormalige kerkgangers volgt voortaan de kerkdienst liever online. Het zit ook veel fijner op de bank dan op zo’n houten bank. Geen risico op besmetting, gemakkelijke kleding aan, kopje goede koffie erbij en als er vals gezongen wordt, doe je gewoon het geluid uit. En als de dominee je niet aanstaat kun je altijd overschakelen naar de diensten van een (mega) kerk.

Je moet ook wel durven om naar de kerk te gaan. Kritische blikken volgen je overal waar je zit of gaat. De dominee houdt niet zelden je levenshouding tegen het licht van de Bijbel en van God. Je ziel komt onder een vergrootglas te liggen. Dat komt wel erg dichtbij als er niet minstens een schermpje tussen zit. En je komt er mensen tegen waar je wrijving mee hebt gehad.

Het enige wat jammer is, is dat je niet gezellig bij kan kletsen na de kerkdienst. En alleen op de bank klinkt je eigen stem veel minder indrukwekkend dan met 200 anderen. Je komt er alle soorten mensen tegen uit heel de samenleving. Die zich oefenen, in het uithouden met elkaar. Die iets zichtbaar willen maken. Niet voor zichzelf, maar omdat ze hopen dat je mee gaat doen. Een zichtbare beweging. Van Liefde, uitgestort in jezelf, en liefde voor elkaar. Dat is Pinksteren.

Leon de Borst