Logo wereldregio.nl
Foto:

Stef

  Column

Er is geen paradijs zonder rentmeester.

Campus Cultura, kosten 4,2 miljoen euro, is na ruim acht jaar samen met Pontes gesloopt. Regels gebieden duurzame bouw, maar sloop is een ander verhaal. De linkerhand van bestuurders weet soms niet wat de rechterhand doet. Maar nu geen angst meer voor opvang van ‘gelukzoekers’ (de staatssecretaris: ieder mens zoekt geluk) of voor opvang van dakloze starters op de woningmarkt. Bestuurskundigen genoeg, nu nog bestuurders.

Zeven Oosterscheldegemeenten vroegen niet zo lang geleden aan Bureau Berenschot om onderzoek naar de hoge zorgkosten, zoals huishoudelijke hulp, jeugdzorg, ouderenzorg. Het Bureau kwam tot de conclusie dat de zorg een stuk goedkoper kan. Het gaf ook aan hoe. Wat heeft onze Oosterscheldegemeente hiermee gedaan?

Gemeenten krijgen geld van de rijksoverheid voor de zorg. Die is gedecentraliseerd. Hoe meer zorgaanbieders des te beter, want vrije marktwerking is besparing. Toch?
Maar het kan verkeren. Een terugblik is vaak scherper dan een vooruitblik. Evaluatie van regelgeving schiet er bij in. Jammer. Wat ooit slim scheen, blijkt achteraf anders uit te pakken. Neem nu privatisering van overheidstaken. Weg met het spook van de overheid als monopolist. Overheidstaken dus overhevelen naar bedrijven. Die werken efficiënter. ‘Vermarkting’ van het overheidsdomein met meer zorgaanbieders, dus minder zorgkosten. Het is een lucratief verdienmodel, maar niet voor de overheid, wel voor zorgaanbieders.
Dat de overheid onvoldoende oog heeft voor controle op uitvoering van beleid en voor een goede interne organisatie kennen we ook uit andere dossiers.

Zorgfraude is een makkie en wordt bijna niet aangepakt, kopte Trouw. De Algemene Rekenkamer rapporteerde dezer dagen dat nog steeds op grote schaal wordt gefraudeerd. Een effectieve aanpak ontbreekt nog steeds. Eendrachtig werken Informatieknooppunt Zorgfraude, Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, Nederlandse Zorgautoriteit, Arbeidsinspectie, Justitie, Fiscus, FIOD en OM langs elkaar heen. Eendrachtig ontlopen zij hun verantwoordelijkheid. De Zorgautoriteit grijpt niet in. Het zou gaan om geld van gemeenten (niet waar, het gaat om verzekerde zorg van de Zorgverzekeringswet). Geen van genoemde diensten voelt zich betrokken en verantwoordelijk. Binnen de overheid heerst onverschilligheid als bestuurscultuur. Incidenteel grijpt een gemeente en een enkele zorgverzekeraar wél in, maar die actie wordt dan weer niet door-gecommuniceerd naar andere gemeenten, andere provincies en bevoegde instanties. Ondanks de Taskforce Integriteit Zorgsector is de kans voor fraudeurs om tegen de lamp te lopen klein.
Wat gaat onze gemeente doen met het rapport?

De Algemene Rekenkamer spoort het Ministerie van VWS aan om regie te nemen en afspraken te maken met de FIOD, Fiscus en het OM over coördinatie van opsporing en vervolging. Het is wel wat moeite waard. De Algemene Rekenkamer schat de schade op enkele miljarden euro’s.

Stef Blok maakt alvast ruimte in zijn agenda.

Wim Klaassen