Logo wereldregio.nl
Foto:

Je beste vriend

  Column

Deze week werd een verhaal me zo in de schoot geworpen. Ik werd aangehouden door de politie en ze waren zeer coulant. Er werd mij verteld dat ik over een geladen aanhangwagen een net diende te spannen (dat wist ik natuurlijk ook wel maar tijd is geld), maar het bleef bij een waarschuwing. Dat scheelde toch maar mooi een boete van 380 euro. Toch moesten ze mij een bekeuring geven voor het rijden met een onverzekerde aanhanger, ik zat met mijn mond vol tanden… 14 dagen de tijd had ik om toch aan te tonen dat hij wel degelijk verzekerd was. Na een snel gesprek met mijn verzekeraar, die er nog nooit van gehoord had, en een vliegensvlugge partner die even snel op google gekeken had, kwamen we erachter dat een aanhanger die achter een verzekerde auto hangt altijd verzekerd is.

Na veel heen en weer gebeld te hebben kreeg ik de dienstdoende agent weer aan de lijn die toch nog even verder gezocht had in het systeem en zei dat alles toch in orde was, niet haar fout toegevende. Het schijnt dat voor sommige instanties het verrekte lastig is om gewoon te doen waar je voor opgeleid bent.

Zo probeer ik al 2 en een half jaar een extra bankpas aan te vragen. Vrij lastig nu er bijna geen enkele bank meer op Schouwen-Duiveland bemand is en als er al iemand zit weet die nergens van. Ook is het bij een groot afvalverwerkingsbedrijf hier in de regio vrijwel onmogelijk om door te geven dat je al drie jaar bent verhuisd en prijkt bovenaan de facturen nog steeds ons oude adres. Alsook een parkeervergunning voor bedrijven verkrijgen duurt al weken en waarom?

Was deze column eigenlijk voorbestemd om mijn veelheid aan hobby’s uit de doeken te doen, komt er toch weer iets heel anders uit. Ik wilde graag schrijven over het volop genieten van een avond optreden met de Oranjeband van Zonnemaire 6 nov. j.l. waar we de zaal weer in vuur en vlam gezet hebben. En over mijn passie voor de jacht, een veel besproken hobby als het om voor en tegenstanders gaat, een beetje over voetbal wat al eens aan bod geweest is en over de passie voor de winterperiode met schaats en ski plezier.

Maar ik blijf hangen bij dat ene politiebusje wat de hele dag over ons eiland rijdt en die op jacht is naar boeven. De politie is je beste vriend zo klonk een aantal jaar geleden de zin op radio en tv. En op zich moet ik dat op het eind van dit verhaal ook bevestigen, want je beste vriend vraagt je nooit om geld en waarschuwt je wel als het nodig is.

Die pet past iedereen, dat kan je jezelf natuurlijk nog wel eens afvragen….

Steef van der Wekken