Logo wereldregio.nl
Foto:

Geestdrift

  Column

Nel

Ik beklim het trapje van de preekstoel. De kerk is nagenoeg leeg. Boven zitten naast het orgel de mannen van de livestream, beneden staan de vier voorzangers. Voor mij zie ik het olijke gezicht van de 84-jarige Nel Buitendijk. Na drie maanden zingt ze weer. De volgende dag bezoek ik haar in haar woning in Nieuwerkerk. Bij de koffie begint ze te vertellen. Net na de kerstdagen was ze positief getest. Eerst leek het nog te gaan tot ze zieker en zieker werd. De ambulance kwam maar er was nergens plek. Toen kwam de ambulance opnieuw. Ze weet zich er niet veel meer van te herinneren. Ze werd naar de COVID-afdeling De Veste van Ter Weel in Goes gebracht. Daar kreeg ze een éénpersoonskamer. Een paar keer spraken we elkaar in die tijd telefonisch. De altijd spraakzame Nel kon amper meer iets zeggen. ‘Tot het moment dat ik weer kon staan. Dat was het keerpunt’. Zo is ze weer stap voor stap opnieuw gaan leven. Haar geestdrift kwam terug. Haar eerste rondje lopen langs de rand van haar bed zal ze niet meer vergeten. Na Ter Weel werd ze overgeplaatst naar de revalidatieafdeling van ’t Gasthuis in Middelburg. Hier revalideerde ze samen met andere COVID-patiënten. Ze schiet in de lach. ‘Er was daar een man die zei: we hebben samen aan de hemelpoort gestaan, maar Petrus was zijn sleutels vergeten’. ‘Dat mag je wel in je column zetten’ voegt Nel er aan toe. Inmiddels is Nel weer aan het werk. Als jong meisje heeft ze in de supermarkt van haar ouders in Heinenoord gewerkt. Later begon ze samen met haar man een eigen zaak in Westmaas. Nu is ze iedere zaterdagmiddag als vrijwilliger te vinden in de Kringloopwinkel van Woord & Daad in Nieuwerkerk. Ieder half uur mogen er tien personen op afspraak in de winkel komen winkelen. Zij vinkt de lijst af. ‘Maar we maken er ook een sport van om op zaterdagmiddag de omzet van de donderdagmiddag en vrijdagmiddag te overtreffen’. Ze lacht. Ze is dankbaar dat ze zo wonderlijk is opgeknapt. Voor coronatijd was ze wekelijks te vinden bij de repetities van de cantorij in Nieuwerkerk en van haar koor in Oosterland. ‘Wat is je lievelingslied?’ vraag ik tot slot. ‘Tel je zegeningen’ antwoordt Nel, ‘tel ze één voor één’.

Marjan Riedijk