Logo wereldregio.nl
Foto:

Geestdrift

  Column

Voorbeeldfunctie

Het volk ziet uit naar je column, schrijft de hoofdredacteur van ‘Wereldregio’. De ‘Geestdrift’ is even van pagina 7 verdwenen, vanwege mijn vakantietijd. Op aanraden van premier Rutte zijn we deze zomer in eigen land gebleven om niet in code Oranje te vervallen vanuit het buitenland. Heel basaal vertrekken Ariene en ik op onze sportfietsen voor een kampeervakantie door Nederland. Ruim 1100 kilometer fietsen we door vrijwel alle coronavrije provincies. Iedere avond slaan we ons tentje op een mini-camping op, om de volgende morgen weer verder te trekken. Een soort Loofhuttenfeest, twee keer zeven dagen, de hele dag buiten leven, heel gezond. We voelen ons nomaden, zoals de aartsvaders en moeders. Een heel ander leven dan in het glazen huis van de pastorie in Renesse, waar iedereen ons weet te vinden. Ook weldadig, want we houden van een open huis. De kerkdiensten op zondagmorgen volgen we via onze iPhone in ons tentje, omdat we helaas niet zomaar de dichtstbijzijnde kerk kunnen binnen stappen, vanwege coronaregels. Tijdens onze onbezorgde vakantie krijgen we medelijden met onze minister van justitie en eredienst, Ferd Grapperhaus. Hij kan niet genieten van zijn eigen bruiloftsfeest, omdat de paparazzi hem hebben betrapt: een minister die zijn eigen corona-regels overtreedt, door onvoldoende afstand van zijn naasten te houden. In ‘Adieu God’ laat Ferdinand zijn binnenkant zien. De minister betuigt publiekelijk spijt en schenkt de te hoge boete aan een goed doel. Maar de oppositie offert hem op het altaar van de heilige verontwaardiging en vraagt om aftreden. De minister heeft immers een voorbeeldfunctie. Toch vind ik een minister die spijt durft te betuigen voorbeeldiger dan een moraalridder, die zich verheft boven het volk. En ook een minister, die een eigen regel per ongeluk overtreedt, kan nog prima verantwoordelijkheid dragen voor een democratisch gekozen beleid. Ik herken hetzelfde mechanisme soms bij mensen, die niet naar de kerk komen, omdat bepaalde kerkgangers schijnheilig zijn in hun ogen. Maar dat hoeft jou er toch niet van te weerhouden om Gods nabijheid te zoeken in een openbare eredienst? En daarover in gesprek te gaan met je naasten? Er zijn nog coronavrije plekken over. Ook kerkgangers moeten we niet heiliger of voorbeelderiger maken dan ze zelf willen zijn. De meeste mensen deugen en Ieder mens heeft een eigen voorbeeldfunctie. Ook een dominee, die in een tentje kan leven, sportief is en zich thuis voelt op buitenkerkelijk terrein.