Cora vindt het na twintig jaar welletjes

Haar moeder overleed in 2005 thuis en samen met anderen verzorgde Cora Hoogstrate (68) haar tot de laatste dag. ‘’Als het kan is er niets beter dan thuis te sterven. Maar als dat niet kan, dan is het fijn dat het hospice er is.’’ En ze spreekt uit ervaring als vrijwilliger van het eerste uur. Het hospice Kaaskenshuis in Zierikzee bestaat dit jaar twintig jaar en voor Cora is dat een moment om een stapje terug te doen. ‘’Ik zal het vast gaan missen.’’

Vrijwilligers vullen vanaf ’s morgens 07.00 uur diensten in en hebben – samengevat – maar één taak. Het de tijdelijke bewoners zo comfortabel mogelijk te maken. Verpleegkundigen en de arts nemen het medische deel voor hun rekening. ‘’Soms is het alleen een kussentje goed leggen, mensen aandacht geven,’’ legt Cora uit. Heeft iemand trekje in een visje, dan wordt die gebakken en dat wordt erg gewaardeerd.

‘’Ik herinner me een meneer, die durfde niet meer te eten omdat hij vaak snel moest spugen. Hij had wel trek in een slagroomsoesje. Die heb ik er twee op een schoteltje gelegd en die at hij op. Maar hierdoor durfde hij weer te eten en knapte behoorlijk op. Heeft het hospice ook weer moeten verlaten,’’ vertelt ze. Dat gebeurt overigens wel eens vaker dat mensen zichtbaar opknappen (niet beter worden natuurlijk) en het hospice weer verlaten. Vaak komen ze later natuurlijk weer terug.

Het heeft Cora Hoogstrate al jaren veel voldoening gegeven. Ook al weet je dat je er voor mensen bent, die niet lang meer te leven hebben. Daar stel je je als vrijwilliger op in. ‘’Als mensen overlijden doen we ze uitgeleide. Dat helpt ook om het verlies een plekje te geven. Vaak is de familie erbij, die zo dankbaar is voor wat wij voor de overledene gedaan hebben. Dat helpt ons ook.’’

Zoals gezegd ze gaat het wel missen. Binnen het hospice is nu alles op orde en dat was in het verleden wel eens anders; spanningen tussen bijvoorbeeld vrijwilligers en coördinatoren. ‘’Of corona natuurlijk. Dat was verschrikkelijk. Mensen mochten vaak maar even bij hun naasten zijn.’’ Ze denkt er niet graag aan terug. 

Wie voor zichzelf ook een rol weggelegd ziet, kan iedere eerste donderdag van de maand terecht in het hospice van

19.30 uur-20.30 uur. Daar worden alle vragen beantwoord. In september verschijnt er overigens in WereldRegio een bijlage over het jarige hospice.