“Oppakken van Mondragon was wel een stom idee eigenlijk”

In 1987 nam hij het roer over van zijn vader. Bijna veertig jaar later zit het erop. Hans Boogert (64) van het gelijknamige bouwbedrijf uit Oosterland draagt het stokje over. Nog niet aan zijn zoons, daarvoor is het nog te vroeg. Tijd dus om terug te kijken op vier decennia, waarvan hij de ontwikkeling van Mondragon nu als een ‘stom idee’ bestempeld. Maar het zijn tegelijkertijd die impulsaankopen, die het bedrijf op de kaart hebben gezet.

Na een verkenning door de gemeente zelf en woningbouwcorporatie Zeeuwland was het Boogert die het kolossale in verval geraakte Mondragon kocht voor 50.000 euro. Geen geld, maar wel een project, ingeklemd in de monumentale stad, met grote risico’s. Het is ‘m gelukt en volgens eigen zeggen niet in de laatste plaats door de flexibiliteit van de gemeente. ‘’Dat had ik ook gezegd. Ik wil best een risico nemen, maar dan moet de gemeente wel meewerken. Eerlijk is eerlijk, dat heeft de gemeente gedaan. En de samenwerking is nog steeds goed.’’ Enkele jaren daarvoor greep Hans Boogert nog een bouwproject in Scharendijke aan om uit te halen naar de gemeente. Die boodschap was wel kennelijk aangekomen.

In de veertig jaar is veel veranderd. Hij herinnert zich nog dat zijn moeder steeds naar de Rabobank in Zierikzee moest om geld voor de loonzakjes te halen en aan de overkant bij de ABN de vakantiebonnen moest ophalen. Met dat geld ging ze over straat. Hij lacht er nu om. 

Op het moment dat Boogert het stokje overnam, brak een turbulente tijd aan. Wie herinnert zich niet de kredietcrisis in 2008 en de hedendaagse kwesties als stikstof, spuitzones voor de landbouw en netcongestie. Tegenwoordig wordt er gebouwd, zonder dat er aangesloten kan worden op het stroomnet. De noodopvang voor vluchtelingen in Zierikzee is er een voorbeeld van; gestart met grote aggregaten buiten op het terrein. Boogert loopt er ook tegenaan.

Toch is het bedrijf er altijd in geslaagd voldoende werk te houden voor de nu 95 medewerkers. In het oog springt de gigantische kerk die in Yerseke is neergezet. Zo zijn er veel projecten. Eén keer ging het mis. Boogert ging grand hotel Ter Duin bouwen in Haamstede (20125-2016), dat uitliep op een zakelijk conflict. ‘’Dat is wel een moment geweest dat ik niet zeker wist of we het als bedrijf zouden redden. Hebben we veel van geleerd. Dat je het in die tijd niet van de bank moet hebben, maar van je vrienden.’’

Wie herinnert zich corona niet? ‘’Ja een gekke tijd, waarbij we ook niet wisten wat er op ons af kwam. Maar dat is goed afgelopen.’’ Boogert had namelijk net een vakantiepark gekocht op de Veluwe en er met pijn en moeite woningen op gezet. Alles zat tegen. Totdat mensen na corona buiten wilden gaan wonen en de woningen tegen enorme prijzen van de hand gingen. Het heeft het bedrijf geen windeieren gelegd. 

Nu is de leiding – Boogert heeft donderdag afscheid genomen – in handen van Albert Jan van de Breevaart en Mark Giljam. Zij roemen de vasthoudendheid van Hans Boogert. Van de Breevaart: ‘’Hans laat niet los en dat is zijn verdienste’’. Het is ook het grote vertrouwen dat de markt in het bedrijf heeft, dat volgens Mark Giljam voor toekomstig succes moet zorgen.

Onlangs nog bleek dat het geval. De directie ging op bezoek bij een onderneming voor een acquisitiegesprek. Ingeluid met een brief met daarin een spijker en de boodschap, dat Boogert graag de hamer wilde leveren om de spijker op zijn kop te slaan. Zonder al te veel moeite sleepte het bedrijf een flinke opdracht binnen. Vertrouwen is het sleutelwoord.

Boogert doet nu een stapje terug. Als aandeelhouder blijft hij het wel volgen en voorlopig alleen op maandag op de zaak om zijn expertise in te zetten voor nieuwe ontwikkelingen. Maar van de bedrijfsvoering neemt hij afstand. ‘’Ik zie wel wat er op mijn pad komt.’’ Giljam en Van de Breevaart werken inmiddels ook langs genoeg in het bedrijf en weten van de hoed en de rand, al is wel de afspraak gemaakt dat er geen impulsaankopen als Mondragon meer komen.