De laatste

Terwijl het wereldkampioenschap voetbal over drie weken al los gaat barsten, zit ik momenteel met mijn hoofd bij een ander voetbaltoernooi. Mijn vrienden en ik doen namelijk weer mee aan het bedrijven toernooi in Zierikzee en daar zullen we alles op alles zetten om ons te revancheren na het grote debacle van vorig jaar. Toen gingen wij drie wedstrijden op rij genadeloos onderuit om een hele simpele reden: we kunnen niet voetballen. Voor dit jaar hebben we ons ingeschreven in een makkelijkere pool, hebben we Wout Weghorst thuisgelaten én zijn we met trainingskamp naar Lourdes gegaan in de hoop dat we dan tenminste een wedstrijd kunnen winnen. 

Als het ons toch niet lukt om de ballen in het juiste doel te krijgen, dan maken we het na afloop in ieder geval gezellig met de nodige biertjes. Overigens heeft ons team besloten geen ballen meer te koppen. Afgelopen week bleek namelijk uit onderzoek dat voetballers die hebben gekopt, stoffen in het bloed krijgen die zorgen voor acute hersenschade. Na het lezen van dit artikel kreeg ik wel ineens meer begrip voor de doorgaans stupide interviews met voetballers. 

Iemand die denk ik ook veel kopduels heeft gewonnen tijdens voetbalwedstrijden is Ali-B. De rapper in kwestie snapt de ernst van zijn strafzaak namelijk niet zo goed denk ik. Nadat hij onlangs is veroordeeld voor drie jaar cel voor zijn viespeukerijtjes, stond hij afgelopen week doodleuk op een voetbalveld met kinderen op de foto te gaan. Ali begrijpt denk ik niet zo goed wat hij fout heeft gedaan, ik zou in zijn geval daarom adviseren om niet in cassatie maar in castratie te gaan. Dat verkleint in ieder geval de kans op recidive. 

Enfin, genoeg hierover. Soms vraag ik mij af of we alle gekken wel aandacht moeten geven op het nieuws. Zou het niet veel vrolijker zijn als we alleen nog maar nieuws behandelen waarin dwazen niet de hoofdrol spelen. Al denk ik wel dat er dan heel weinig nieuws over blijft… 

Ik heb in ieder geval besloten mij minder met het nieuws bezig te gaan houden, althans in de vorm van een column. Dit is namelijk mijn laatste column voor de WereldRegio. Na zes jaar lang schrijven, vind ik het (met een klein beetje pijn in het hart) mooi geweest. Met een enorm groot plezier heb ik elke maand mijn best gedaan u een beetje aan het lachen te krijgen door mijn hersenspinsel met u te delen. Hopelijk vond u het leuk, ik tenminste wel. 

Adieu!

Stefan, bedankt voor je vele bijdrages. Het gaat je goed.