Pensioen drie keer uitgesteld, maar nu is Petra echt klaar

Ze wordt er op handen gedragen. Petra Ruitenbeek is vanaf het allereerste uur in 2016 betrokken bij de Ruilwinkel in Zierikzee. Drie keer heeft ze haar pensioen uitgesteld, maar volgende week zit het erop voor haar. Ze heeft zelf een broertje dood aan teveel eerbetoon, maar maandag, dinsdag en woensdag kan ze tussen 13.00 en 15.00 uur uitgezwaaid worden aan de Calandweg. Ze stopt met een gerust hart ,,want ik heb in Lisa van Oost een top-opvolgster gevonden.’’

Ruitenbeek uit Dreischor is een pionier geweest bij de Ruilwinkel. Vanuit welzijnsorganisatie SMWO is ze met anderen de boer opgegaan om de succesformule ook in Zierikzee op te zetten. In 2016 (tien jaar geleden dus) konden de deuren open van de oude school aan de Calandweg in Malta. Het principe is en was simpel. Mensen brengen tweedehands spullen, krijgen daar punten voor en kunnen met die punten weer andere spullen kopen. De portemonnee blijft gesloten. Het lidmaatschap kost éénmalig 1,50 euro en inmiddels hebben meer dan 4.200 mensen zich erbij aangesloten.

Natuurlijk mensen met een smalle beurs, maar ook mensen met meer inkomen, maar met de duurzaamheidsgedachte hoog in het vaandel. Petra Ruitenbeek heeft het zien ontwikkelen tot een ontmoetingsplaats, waar mensen elkaar zien en gezien worden; elkaar de helpende hand reiken als dat nodig is of gewoon om een praatje verlegen zitten.

Maar liefst 52 vrijwilligers zijn er actief. In de winkel, maar ook lopen er fietsenmakers en hoveniers rond. Petra: ‘’We hebben ook een signaleringsfunctie. Als we denken dat iemand ergens mee zit, dan spreken we hem of haar aan. Soms kunnen we iemand doorverwijzen. Het hoeft natuurlijk niet, maar het kan wel.’’ Dat maakt de Ruilwinkel in haar beleving zoveel meer dan een ‘goedkope’ winkel alleen. En dat was ook het oorspronkelijke idee van de Ruilwinkel, die vanaf dag één op de steun van de gemeente kan rekenen.

De Ruilwinkel neemt een bijzondere plaats in in een wereld die steeds individualistischer lijkt te worden. ‘’Maar ik zie juist dat mensen steeds meer naar elkaar gaan omzien. Ja dat geeft me wel hoop. Als ik bijvoorbeeld zie dat er al veel mensen zijn die zich aangemeld hebben als vrijwilliger om te helpen in de noodopvang. En wat dacht je van de lief en leedstraatjes, die er steeds meer komen.’’ Twee mensen worden er bijvoorbeeld in een straat gekozen om de bewoners ‘in de gaten;’ te houden. Ze krijgen honderd euro om bijvoorbeeld een bloemetje te kopen voor iemand die het nodig heeft en dat werkt.

Tussen alle drukke werkzaamheden door heeft Petra Ruitenbeek altijd tijd voor een praatje met mensen uit de wijk Malta, die ze ‘’een hele warme wijk’’ noemt. Zoals gezegd, drie keer heeft ze haar pensioen uitgesteld, maar aan alles komt een einde. Niet aan haar sociale betrokkenheid. Ze heeft zich al aangemeld als vrijwilliger in de noodopvang. Als het interview voorbij is, komt er nog een nagekomen appje van haar naar de krant. ‘’Eind van de middag kwamen er twee personen uit de noodopvang voor de eerste keer hier. Er was gelijk een klant die zei ‘Hebben jullie nog speciale artikelen nodig voor mensen in de opvang? Ik heb heel veel babyspullen. Kijk dat zijn mooie momenten. Zet dat er maar bij.’’