Het zit er na 44 jaar op voor Birgit de Ruiter

‘Wat moet een Rotterdamse blondine op hoge hakken op onze school’ - én aan de andere kant – ‘Ik wil eerst wel eens gaan kijken of niet iedereen op klompen loopt.’ Het was van beide kanten allemaal wat onwennig in 2001 toen Birgit de Ruiter de Havenstad wilde verruilen voor Zeeland. Maar ze heeft er geen seconde spijt van gehad en legt haar functie nu ze bijna 67 jaar is met pijn in het hart neer. Na maar liefst 44 jaar in het onderwijs actief te zijn geweest.

Als klein meisje vond ze het al heerlijk om in de garage als een soort van juf met leeftijdgenootjes om te gaan. Toch ware het haar ouders die haar later richting de kweekschool (de vroegere Pabo) stuurden omdat ze zelf geen koers wist uit te zetten voor een arbeidszaam leven. En dat terwijl haar collega’s haar nu juist roemen om haar vaste koers. ‘’Ze is iemand die weet wat ze wil en iemand die haar collega’s vertrouwt,” legt haar opvolger Erwin van Dam uit. Het wordt bevestigd door andere leden van haar team, die ze graag bij het afscheidsinterview heeft ‘’omdat het anders zo saai wordt.’’

Birgit de Ruiter is in de jaren vergroeid met Burgh-Haamstede en haar inwoners, waarvan ze een groot deel op school gehad heeft. Het Zeeuwse is haar prima bevallen al startte het met de nodige argwaan. Ze vond de functie van directeur een grote uitdaging na haar Rotterdamse tijd. Maar ze herinnert zich ook momenten, dat ze twijfelde. ‘’Ik zag de Rotterdamse school hard achteruitgaan. Dan wil je op je knieën terug. Het was gewoon wennen. Ze dacht zelfs dat de makelaar reeënsporen bij een woning had geregeld als verkoopargument. Dat die dieren daadwerkelijk in de omgeving op avontuur gaan kon ze zich toen niet voorstellen.

Net als veel leeftijdgenoten in het onderwijs heeft ze veel zien veranderen en ze gaat graag met haar tijd mee ‘’Natuurlijk maken we afspraken over het gebruik van een mobiele telefoon. Aan de andere kant biedt nieuwe techniek ook kansen.’’ Het kind staat bij haar centraal. ‘’Weet je, je schooltijd moet goed zijn. Je kunt het niet over doen.” En ze hoopt dat ze dat voor de kinderen heeft kunnen betekenen. Mét haar team, waarvan een groot deel al lange tijd aan de Kirreweie is verbonden. Een tijd waarin veel is gebeurd. Denk alleen maar aan het AZC dat in buurt zat en veel kinderen opleverde. In hoogtijdagen telde de school 250 leerlingen, nu nog honderd.

Birgit: ‘’Ik heb hier zo ongelofelijk op mijn plek gezeten. Elke dag was anders. Een speciale boodschap heeft ze niet aan haar opvolger Van Dam, die ook al langere tijd op de school werkt. ‘’Nee, blijven door ontwikkelen denk ik en zorgen voor een veilige omgeving voor de kinderen voordat ze naar de grote boze wereld gaan.’’ Voor haar zit het erop. Donderdag 3 juni heeft ze nog een afscheidsfeestje, waarbij iedereen tussen 15.00-17.00 uur welkom is. ‘’En daarna snel op vakantie om afstand te nemen. Ik denk dat ik die eerste zes weken wel doorkom. Wat ik daarna ga doen? Ik heb nog geen idee.’’