“Nooit overwogen om ergens anders te gaan werken”

Diny Vollmar is niet langer meer het gezicht van Mazda Legemaate. Afgelopen maandag zette ze zich voor de laatste keer achter haar bureau van het Zierikzeese autobedrijf. Ze had al wat eerder kunnen stoppen, maar heeft ook uitgekeken naar het einde. “Niets doen. Gewoon even rust.”

Zesenveertig jaar. Zo lang heeft Diny Vollmar voor Mazda Legemaate gewerkt. “Ik kan het bijna niet geloven. Het is een half mensenleven. Ik heb nooit overwogen om ergens anders te gaan werken. Ik wist ’s ochtend nooit hoe de dag er uit zou zien. Ik wilde mijn boekhouding klaar hebben, maar als er klanten kwamen, gaan die voor.”

Met zo’n lange dientijd achter de rug is Diny Vollmar een beetje de laatste der Mohikanen. Ik ben er nog langer dan Eric”, wijst ze op haar werkgever. Tientallen andere collega’s heeft ze zien komen en gaan. Twee gingen er met pensioen en dat was toen ze net zelf bij Legemaate kwam werken. Daarna was ze de eerste. Dat zegt wat wel wat over haar betrokkenheid bij het bedrijf en haar liefde voor het vak.

Veertig jaar lang heeft ze 32 uur per week gewerkt. Hierna is Diny Vollmar langzaam maar zeker gaan afbouwen vanwege enkele privé-omstandigheden, onder andere een verhuizing van Nieuwerkerk naar Vlissingen waar ze het prima naar haar zin heeft. “Mijn man zegt ook: je kunt niet je hele leven werken. Ik heb ernaar toegeleefd. Het is ook een hele verantwoording: de boekhouding van een bedrijf.” Hoewel ze inmiddels ook, vanwege de afstand, thuis werkte, bleef de oud-Nieuwerkerkse wel de hele week betrokken bij de dagelijks gang van zaken via appjes en e-mails van collega’s. “Ik heb mijn opvolgster (ook een vrouw, red.) Het is fijn dat het zo is afgebouwd. Ik kijk er naar uit: niets doen.”

Diny Vollmar vond het werk heel leuk. “Het is leuk bedrijf. Hier ben je ook nog mens en geen nummer. Het contact met de klanten heb ik als leukste ervaren. Sommige mensen ken je veertig jaar en deel je lief en leed mee. Mede daardoor ben ik zo lang blijven zitten.”