Marieke de Jong nieuwe directeur Eilandzorg

Volgende week is het feest in het ingrijpend verbouwde woonzorglocatie De Wieken in Zierikzee. Het eerste feestje in de Wieken voor de kersverse directeur Marieke de Jong-Cox (57). Ze is de opvolger van Arie Pinxteren, die eind vorig jaar na achttien jaar afscheid nam. ,,Als de vacature dertig jaar geleden voorbijgekomen was, had ik vast nog niet gereageerd. Nu vind ik het een enorme uitdaging.’’

Marieke de Jong is gepokt en gemazeld in de zorg. Begonnen als verpleegkundige en wijkverpleegkundige en via tal van opleidingen in leidinggevende functies terecht gekomen. Die managementfuncties hebben haar verder gevormd en maken dat ze gemotiveerd was om in Zierikzee aan de slag te gaan.

Maar ook uit eigen ervaring. Ze heeft met haar ouders en schoonouders zelf kunnen ervaren, wat er op je pad kan komen als de jaren gaan tellen. Een moeder met dementie, een vader die op hoge leeftijd ziek wordt, een schoonmoeder die in de negentig was en ongelukkig ten val kwam, een schoonvader, die toen ineens minder bij de tijd bleek te zijn dan eerder aangenomen werd. ,,Je bent als kind nooit objectief, maar je ziet wel dat dingen ook anders kunnen in de zorg.’’ Inmiddels zijn haar ouders en schoonouders overleden en geeft ze nu leiding aan Eilandzorg.

Het is vooral de kleinschaligheid van zorgaanbieder Eilandzorg, die haar aanspreekt. ,,Het is de charme van koffie kunnen gaan drinken in het restaurant, bewoners goedendag kunnen zeggen, soms de telefoon opnemen en doorverbinden aan een medewerker. ,,Als directeur wil je weten wat er leeft. Het voelt alsof ik nog een beetje in mijn Wittebroodsweken zit. Dat geeft de luxe om overal binnen te vallen en vragen te stellen.’’ Formeel trad ze op 2 januari aan. ,,Een mooi moment toch om iedereen meteen een mooi jaar te wensen,’’ lacht ze terwijl ze één van de gerenoveerde huiskamers laat zien.

Marieke de Jong is er een groot voorstander van dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig wonen. ,,Mensen moeten zo lang mogelijk de regie over hun eigen leven houden. En we weten ook dat wanneer je te snel met zorg in aanraking komt, mensen dan vanzelf sneller ouder worden.” Hospitaliseren wordt dat genoemd. En dat is dus niet wat ze met eigentijdse ouderenzorg voor ogen heeft. ,,Eilandzorg biedt ook thuiszorg en kent de mensen op die manier goed. Als het dan niet meer gaat thuis, dan zijn we er ook om mensen naar bijvoorbeeld de Wieken te begeleiden.’’

De Wieken in de stad telt twee keer 28 appartementen voor mensen die verpleegzorg nodig hebben. Daarnaast zijn er nog veertien appartementen voor mensen met een minder zware zorgindicatie. ,,Ik vind dat iedereen zelf zijn zorgaanbieder moet uit kunnen kiezen. Natuurlijk zullen de meesten die ons kennen voor ons kiezen, maar de vrijheid moet er zijn.’’ Dat was overigens enkele jaren geleden nog wel een kwestie, toen woningbouwvereniging Zeeuwland en Eilandzorg de handen inéén sloegen. Wie in het Nieuwe Vrije wilde gaan wonen, moest de zorg bij Eilandzorg afnemen. De Jong zit daar dus minder strak in. Ook is ze er een groot voorstander om bewoners met dementie in overleg met deskundigen en familie een zo groot mogelijke vrijheid te geven. Als het kan moeten ook zij naar buiten kunnen en de stad inlopen. Wel met een polsbandje, die door Eilandzorg uitgelezen kan worden als er zorgen over de persoon in kwestie zijn.

Wat haar betreft – en de aanzet is al gegeven – moeten de zorgaanbieders in de regio vooral inzetten op samenwerking. Ze heeft al gesprekken met Allévo en Cleijenborch in Colijnsplaat gehad. Zónder de zelfstandigheid in te leveren overigens. ,,Nee precies, maar als kleinere organisatie heb je voordelen, maar heb je niet alle disciplines in huis. Daar kun je samenwerken zonder dat je naar één juridische entiteit moet.”

Eilandzorg heeft in het verleden altijd ingezet op zelfstandigheid en liet fusies graag aan zich voorbijgaan. En zo is de koers nog steeds. En hoewel Eilandzorg statutair geen christelijke identiteit heeft, leeft dat nog wel in de organisatie. Dominee Jan van Langevelde is voorzitter van de Raad van Toezicht. Maar wat De Jong betreft draait het vooral om respect voor elkaars overtuiging. Zo kan het dus dat Marieke de Jong ondanks haar katholieke nest de leiding heeft van Eilandzorg.

Leiding die haar overigens ook voor een andere uitdaging stelt. Mitt Hem in Noorderpolder is door haar voorganger vooral opgezet om mensen met een niet aangeboren hersenafwijking huisvesting en 24 uurszorg te bieden. Maar Eilandzorg is er nooit in geslaagd alle woonruimtes aan deze groep te verhuren. Dat betekent dat het concept onevenredig kostbaar is en daarvoor moet een oplossing worden gevonden. De Jong wil nog niet veel over deze ontwikkeling kwijt. Ze wil eerst iedereen gesproken hebben, maar dat er vooral gekeken zal worden naar het concept en voor wie de huisvesting straks het beste kan worden ingericht, is wel duidelijk ,,Er is veel behoefte aan huisvesting voor volwassenen met zorg.’’

Ze heeft het duidelijk naar haar zin. Rijdt met plezier op en neer naar haar woonplaats Prinsenbeek (bij Breda). Daar is ze vier jaar geleden vanuit Utrecht komen wonen en heeft er met haar man ook flink verbouwd. Dat reizen is geen probleem voor haar. Ze voelt zich senang in haar nieuwe rol. ,,En ik ben onder de indruk van het personeel, dat toch lange tijd in de renovatie heeft gezeten. Dat vraagt wat van mensen. Maar de motivatie is er niet minder door geworden.’’ En in haar visie moeten de medewerkers en de ruim honderd vrijwilligers toch het verschil maken. Maar volgende week eerst een feestje om de verbouwing te vieren.