Electro Lievense verdwijnt na bijna negentig jaar uit beeld Nieuwerkerk | Wereldnieuws uit je regio | wereldregio
Logo wereldregio.nl

Electro Lievense verdwijnt na bijna negentig jaar uit beeld Nieuwerkerk

Op het dorp wordt er behoorlijk over gesproken én gespeculeerd. Electro Lievense stopt ermee. De etalages van de winkel tegenover het dorpshuis zijn volgeplakt met ‘opheffingsuitverkoop’. Niet zo vreemd dat er volop over gesproken wordt, want Lievense is een begrip in Nieuwerkerk. Opa Willem Lievense startte het bedrijf immers in 1921. Alleen kleinzoon Hans blijft in de branche. Hij heeft zijn eigen bedrijfje gestart onder de naam Witgoed Service en het loopt nu al als een trein. Hans zag de problemen al lang aankomen. Toch heeft hij de knoop pas deze zomer doorgehakt. Voor zichzelf beginnen is nooit de ambitie geweest.

Opa Lievense was van origine timmerman, maar had een grote belangstelling voor elektriciteit. De man hield van uitdagingen in de tijd dat de elektriciteit nog in een kastje bij de voordeur zat. Met een schakelaar werd het licht aangedaan. Niemand kon in die tijd bevroeden dat jaren later ieder huishouden vol zou staan met elektrische apparatuur. De vooruitziende blik van de eerste generatie Lievense zou het bedrijf geen windeieren leggen. Lievense, ooit begonnen aan de Ring 35, zou uitgroeien tot één van de toonaangevende bedrijven in de regio. Hans Lievense:,,Ik herinner me nog, dat mijn oma in de achterkamer stofjes op metalen framepjes zette om zo lampenkapjes te maken.”

Achter de winkel ging lange tijd een heel bedrijf schuil, dat ook veel installatiewerk deed. Hans Lievense vertelt over de band die het bedrijf in het verleden had met grote opdrachtgevers, zoals Zeelandia bijvoorbeeld. ,,Meneer Doeleman wilde het hotel Mondragon in Zierikzee inrichten. Hij liet mijn vader, die mijn opa opvolgde, een prijsopgave maken. Hij zat er uiteindelijk maar 200 gulden naast. Doeleman was daar zo tevreden over, dat hij de opdracht kreeg.” Daardoor is er een innige relatie tussen Lievense en Zeelandia ontstaan, zo’n veertig jaar geleden. Het heeft de Nieuwerkerkse zaak veel installatieopdrachten opgeleverd.

Maar Zeelandia werd later een stuk commerciëler. Opdrachten werden niet meer aan de koffietafel verstrekt, maar er moest officieel ingeschreven worden. Electro Lievense kreeg het niet voor elkaar de opdrachten binnen te slepen en de installatietechniek verdween. Lievense werd meer en meer een verkoopwinkel van huishoudelijke apparatuur.

Hans was als oudste zoon eigenlijk voorbestemd om de zaak over te nemen. ,,Dat was niks voor mij. Ik wilde met mijn handen werken. Geen papieren toestanden voor mij. Mijn broer Elbert had bedrijfskunde gestudeerd, dus nam hij de zaak over van onze ouders en ging ik er werken.” Tussen Elbert en Hans is nooit een werkgever-werknemer relatie geweest. ,,Ik werd er niet zenuwachtig van als ik een paar minuten later binnen kwam hoor,” lacht Hans.

Maar toch ging het langzamerhand minder met het bedrijf. Het pand in Nieuwerkerk was veel te groot en drukte zwaar op de exploitatie. ,,Tien jaar geleden zeiden mensen al tegen me, dat ik voor mezelf moest gaan beginnen. Maar ondertussen hadden Inge en ik kinderen en daar wilde ik ook graag voor zorgen. Zes dagen in de week werken wordt dan lastig.” Maar zonder dat Hans Lievense het door had, kreeg hij steeds meer met papierwerk te maken, al was het alleen maar de hypotheek voor de woning en alle bijkomende zaken.

Tweeënhalf jaar geleden werd het pand van Lievense al in de verkoop gezet en moest Hans serieus over zijn toekomst gaan nadenken. ,,Ik ben nu 49 jaar en dan zit het er toch aan te komen dat je bijna weet waar Abraham de mosterd haalt.” Dus na de zomervakantie stapte hij naar de Kamer van Koophandel en haalde er zijn ondernemersnummer. Vervolgens naar de bank en voordat hij zich er goed en wel bewust van was had Hans Lievense zijn eigen zaak. Nooit zo gepland, maar door omstandigheden zo gegroeid.

Elbert en Hans kunnen het privé prima met elkaar vinden. Maar hebben verschillende ideeën over de manier waarop een bedrijf gerund moet worden. Volgens Hans is zijn broer te lang doorgegaan met de zaak. Hans kan het nu helemaal op zijn eigen manier gaan doen en komt volgens eigen zeggen iedere dag glimlachend thuis. Hij heeft een enorme steun aan zijn vrouw Inge. ,,Ja, ze staat vierkant achter me, nee, naast me moet ik geloof ik zeggen. Ze heeft altijd visitekaartjes in haar zak en zorgt ervoor dat er een poster van het bedrijf bij de kaasboer hangt en zo. En ze doet de administratie. Dat werkt heel goed.”

Lievense heeft er bewust voor gekozen niet onder deze naam verder te gaan. Hij wil een nieuw bedrijf neerzetten. Maar tegelijkertijd maakt hij wel van de rijke historie van Electro Lievense gebruik. Zo heeft hij vanaf het eerste moment met zijn mobiele telefoon zaken gedaan, maar heeft hij op 5 december (,,Sinterklaascadeautje”) het vaste nummer van Electro Lievense gekregen. ,,Er zijn heel erg veel mensen, die dat in hun klapper hebben staan.” En daarnaast knipoogt Hans Lievense ook naar de oude zaak door op zijn posters te spreken van ‘Nieuw (en toch vertrouwd) in Nieuwerkerk!’ Een eigen website met een reparatiebon heeft Witgoed Service inmiddels ook op de digitale snelweg gezet.

Terwijl Hans zijn verhaal vertelt, wordt hij regelmatig gebeld door klanten en maakt hij afspraken, ,,dat wordt wel de tweede helft van de middag mevrouw, maar u kunt erop rekenen hoor”. Nieuwerkerk raakt met de sluiting van Electro Lievense een begrip kwijt waar veel over gesproken wordt. Hans Lievense zelf heeft daar weinig emotie bij. Hij heeft het al lang aan zien komen en voelt er niet veel bij. Hij is druk met zijn eigen onderneming. Moeilijker is het voor zijn moeder, zo weet hij. Het bedrijf stopt officieel op 1 januari. Uitgerekend de dag dat zijn moeder precies vijftig jaar de administratie van het bedrijf heeft gedaan. ,,Ze doet nu op haar 72e nog steeds de administratie. Daar heb ik enorm veel respect voor. Ja, voor mijn moeder is het natuurlijk wel een emotionele tijd nu.”