Logo wereldregio.nl

Zonder bestuur dreigt stevige huurverhoging Kaaskenshof

volkstuinen-site.jpgVice-voozitter Schiettekatte:,,De gemeente doet het niet voor niets.” De zwaarste pompoen, de hoogste zonnebloem, de mooiste tuin. Voor secretaris Daan Schiettekatte van volkstuinvereniging Kaaskenshof in Zierikzee hoeft het allemaal niet: ,,Mijn persoonlijke mening is dat het altijd dezelfden zijn die daarmee scoren. En wat voegt het toe aan het tuinplezier?” Nee, dan houdt hij zich, behalve met zijn eigen volkstuin, liever bezig met de bestuurlijke zaken rondom Kaaskenshof. Daar liggen namelijk zijn zorgen: het ontbreekt aan, in de woorden van Schiettekatte, “verjonging’ en “nieuw bloed” in het bestuur.

Op vrijdag 23 november houdt de Zierikzeese volkstuinvereniging voor de twintigste keer haar jaarlijkse ledenvergadering. En ook dan, juist in het jubileumjaar, wil secretaris en waarnemend voorzitter Daan Schiettekatte de aandacht vestigen op de mogelijkheid om toe te treden tot het bestuur. Al beseft hij wel dat niet iedereen daarvoor geschikt is. ,,Ik wil dat er verjonging komt. We hebben sinds het aftreden, wegens hoge leeftijd, van onze voorzitter nog steeds niemand anders bereid gevonden het voorzitterschap op zich te nemen. En wat mezelf betreft: ik vind niet dat je door moet gaan tot je doodgaat in het harnas.”

Evenals oud-voorzitter (en inmiddels eerste en enige erelid) Gerrit Vink dat was, is ook Schiettekatte zelf bestuurslid vanaf het eerste uur. Dat ‘eerste uur’ slaat terug op 8 februari 1988 toen de oprichtingsvergadering werd gehouden, nadat een klein jaar daarvoor volkstuinvereniging Kaaskenshof was opgericht en geregistreerd bij de Kamer van Koophandel. Sindsdien hebben er nauwelijks bestuurlijke wijzigingen plaatsgevonden. Op zich een goed teken, ware het niet dat Schiettekatte nu toch aan de bel meent te moeten trekken. En dat heeft voornamelijk te maken met de geschiedenis van de, overigens bloeiende, volkstuinclub. Oorspronkelijk lag het beheer en eigendom van Kaaskenshof bij de gemeente, maar de administratie bracht de nodige rompslomp en kosten met zich mee. Schiettekatte: ,,Zo moest de gemeente onder meer toezicht houden en huurovereenkomsten sluiten. Sinds de privatisering wordt de grond voor een symbolisch bedrag van de gemeente gehuurd en is de gemeente overal vanaf. Als wij als vereniging geen bestuur meer zouden hebben, dan houdt het op en betekent het dat het beheer weer terug gaat naar de gemeente. En die doen dat niet voor niks. Een drastische huurverhoging zou het gevolg zijn.”

Kaaskenshof heeft aan de Van Veenlaan 104 tuinen die worden doorverhuurd aan de 105 leden. Zij betalen nog geen twintig euro per jaar (exclusief een kleine borgsom) voor een perceel van 200 m2. Het tuinieren blijkt bovenal een mannenaangelegenheid te zijn: slechts vijf vrouwen zijn lid. Van de mannen is het merendeel ouder dan vijfenzestig. ,,Het is een goede, sociale ploeg”, meent de secretaris. ,,zaden , kiemplantjes en geoogste groenten worden geruild. En mensen die ermee stoppen blijven soms donateur.” Zelf heeft Schiettekatte in zijn tuin onder meer fruitbomen en asperges. Er zijn volgens hem ook tuiniers die alleen bloemen telen, of druiven om er vervolgens zelf wijn van te maken. ,,Maar de mensen tuinieren echt uit hobby, niet uit noodzaak”, weet Schiettekatte. Regels en controle zijn er wat betreft beplanting, onderhoud, afrastering en schuurtjes. ,,Maakt iemand het te bont dan spreken we hem of haar er op aan. In het uiterste geval wordt iemand dan weggestuurd. Iedereen heeft z’n eigen bouwwerkje waarvoor ook weer regels gelden. In het verleden waren die bouwseltjes soms doelwit van vandalisme, maar dat valt erg mee als je het over al die jaren beschouwd.” Overigens heeft de verhuizing van een ander volkstuinencomplex, van de Emil Sandstrømweg naar de Oudeweg in Zierikzee, Kaaskenshof geen leden gekost. ,,Daar kreeg toen iedereen standaard een huisje bij zijn tuin. Maar daar zit een bank achter, en de bank heeft geld.” Over het gebruik van bestrijdingsmiddelen hanteert Kaaskenshof geen geschreven regels. In de praktijk komt het er op neer, dat iemand die biologisch wil tuinieren in overleg met zijn buurman die dat niet doet, tot een oplossing naar ieders tevredenheid komt. Een oplossing die Schiettekatte ook hoopt te vinden voor de vacante bestuursfunctie naast die van hemzelf : ,,Ik begrijp dat niet iedereen de notulen en het financiële plaatje op papier kan zetten, maar zo heel erg moeilijk is het ook weer niet. En daarnaast moet je ook aandacht kunnen geven aan zieken en jubilarissen. We hebben een springlevende vereniging waar het erg goed mee gaat, maar ik wil de mensen wel wakker schudden.”