Logo wereldregio.nl

Elise Padmos steekt stotteraars hart onder riem

Over trucjes en een een leraar zonder tactDe dertienjarige Elise Padmos uit Elkerzee stottert. Ze heeft er geen problemen mee. Maar haar omgeving denkt daar nog wel eens anders over. En voor veel kinderen is stotteren meer dan een worsteling. Vandaar dat Elise de landelijke stotterweek aangrijpt om haar verhaal te vertellen.

Het verhaal begint voor de nu dertienjarige Elise Padmos als ze zo’n twee jaar en negen maanden is. Haar vader en moeder vinden dat ze niet goed praat. In de familie zitten enkele stotteraars en dat is voor moeder Jozien aanleiding om met haar dochter naar stottertherapeute Ester Verwoest te gaan in Zierikzee. ,,Veel mensen vinden dat gek. Kinderen praten op die leeftijd in de regel nog niet goed. Maar ik had echt het gevoel dat het niet goed zat,” legt Jozien uit. En ze kreeg gelijk. Uit een onderzoek bleek, dat Elise 67 procent van haar praten stotterde.

Elise maakt een zelfverzekerde indruk. De afspraak voor de krant staat om half vier. Twee minuten voor die tijd komt ze thuis uit school, zet haar schooltas weg en gaat aan de keukentafel zitten. En tien minuten lang vertelt ze haar verhaal zonder één stotter. Het doet vermoeden dat Elise niet meer stottert, maar niets is minder waar.

Volgens Elise moet je stotteren vooral bespreekbaar maken. Als haar klasgenoten in Goes haar in het eerste jaar na doen en er lacherig over gedaan wordt, maakt ze duidelijk dat ze stottert. Prompt is de spanning eraf en wordt ze er niet meer om uitgelachen. Maar het aanspreken van leeftijdgenoten vindt ze heel wat gemakkelijker dan het bespreekbaar te maken bij volwassenen. Wat daar de reden van is weet ze niet. Waarschijnlijk, omdat dan die spanning weer terug komt.

banner