Logo wereldregio.nl
Foto:

Schaker Krijger bijt zich andermaal stuk op Spiegels

  Actueel SD|Sport

Martin Krijger dacht in de jongste speelronde van de interne competitie van schaakvereniging Zierikzee de ‘onoverwinnelijke’ Sjaak Spiegels even op de knieën te krijgen, maar moest zelf een buiging maken.

Op 7 januari 2019 verloor Spiegels voor het laatst een partij in de interne competitie. Sindsdien verloor hij 41 partijen niet. Het is uiterst moeilijk hem te bedwingen. Dat ondervond maandag ook andermaal Krijger van wie Spiegels voor het laatst verloor. Spiegels kwam al op de vijfde zet met een pionoffer. Krijger nam het niet aan want hij kende het venijn ervan. Hierna volgde een strategische strijd om een goede positie waarna Spiegels dreigend oprukte. De stelling bleef evenwel in evenwicht tot Spiegels een pion weggaf en direct daarop van schrik een mindere zet deed. Even later beging Spiegels nog een fout waarna Krijger drie pionnen voor kwam. Spiegels lanceerde hierop een laatste aanvalspoging op de koning van Krijger. Deze kon het goed verdedigen maar deed op de 34e zet zo ongeveer de enig mogelijke slechte zet. En gaf een zet later op, zijn koning ging mat.
Fokko Baakman probeerde al snel het initiatief te bemachtigen en ruilde een toren tegen een paard en een loper. Op zich niet slecht, alleen verloor hij later nog twee pionnen. Het initiatief ging over naar Marnix den Boer. Die dreigde met een sterke pion te promoveren. Baakman kon de pion niet stoppen en gaf op.
Mark van Rooten voerde een prachtige combinatie uit. Hij sloeg met zijn paard een gedekte pion en viel tegelijk de dame en een toren van Kees van den Nieuwendijk aan. Deze vermoedde een addertje onder gras en verzonk in diep gepeins. Na een poosje kwam hij met de oplossing: hij sloeg het paard niet terug, dat zou rampzalige gevolgen hebben. Hij trok zijn dame terug waarna Van Rooten met zijn paard een toren sloeg. Maar de dame van Van den Nieuwendijk stond nu heel mooi en hij kon een loper en een paard eraf slaan. Het was nu een toren met twee pionnen tegen loper en paard. Het werd nog spannend maar de stukken van Van den Nieuwendijk bleek toch sterker waarna deze de partij won.
Frans Nijman mocht tegen Tim Fierens aantreden met de witte stukken. Nijman speelde als eerste zet zijn pion naar d4; een keuze die meestal leidt tot een rustige openingsfase. Dat was ook in deze partij wat er gebeurde. Alleen wist Fierens onmiddellijk na de opening, geholpen door een kleine onnauwkeurigheid van Nijman, ervoor te zorgen dat deze laatste een dubbelpion kreeg en bovendien een gat in zijn rokade-stelling. Op zichzelf is zoiets niet fataal, maar lastig is het zeker wel.

Martin Krijger dacht in de jongste speelronde van de interne competitie van schaakvereniging Zierikzee de ‘onoverwinnelijke’ Sjaak Spiegels even op de knieën te krijgen, maar moest zelf een buiging maken.

Op 7 januari 2019 verloor Spiegels voor het laatst een partij in de interne competitie. Sindsdien verloor hij 41 partijen niet. Het is uiterst moeilijk hem te bedwingen. Dat ondervond maandag ook andermaal Krijger van wie Spiegels voor het laatst verloor. Spiegels kwam al op de vijfde zet met een pionoffer. Krijger nam het niet aan want hij kende het venijn ervan. Hierna volgde een strategische strijd om een goede positie waarna Spiegels dreigend oprukte. De stelling bleef evenwel in evenwicht tot Spiegels een pion weggaf en direct daarop van schrik een mindere zet deed. Even later beging Spiegels nog een fout waarna Krijger drie pionnen voor kwam. Spiegels lanceerde hierop een laatste aanvalspoging op de koning van Krijger. Deze kon het goed verdedigen maar deed op de 34e zet zo ongeveer de enig mogelijke slechte zet. En gaf een zet later op, zijn koning ging mat.
Fokko Baakman probeerde al snel het initiatief te bemachtigen en ruilde een toren tegen een paard en een loper. Op zich niet slecht, alleen verloor hij later nog twee pionnen. Het initiatief ging over naar Marnix den Boer. Die dreigde met een sterke pion te promoveren. Baakman kon de pion niet stoppen en gaf op.
Mark van Rooten voerde een prachtige combinatie uit. Hij sloeg met zijn paard een gedekte pion en viel tegelijk de dame en een toren van Kees van den Nieuwendijk aan. Deze vermoedde een addertje onder gras en verzonk in diep gepeins. Na een poosje kwam hij met de oplossing: hij sloeg het paard niet terug, dat zou rampzalige gevolgen hebben. Hij trok zijn dame terug waarna Van Rooten met zijn paard een toren sloeg. Maar de dame van Van den Nieuwendijk stond nu heel mooi en hij kon een loper en een paard eraf slaan. Het was nu een toren met twee pionnen tegen loper en paard. Het werd nog spannend maar de stukken van Van den Nieuwendijk bleek toch sterker waarna deze de partij won.
Frans Nijman mocht tegen Tim Fierens aantreden met de witte stukken. Nijman speelde als eerste zet zijn pion naar d4; een keuze die meestal leidt tot een rustige openingsfase. Dat was ook in deze partij wat er gebeurde. Alleen wist Fierens onmiddellijk na de opening, geholpen door een kleine onnauwkeurigheid van Nijman, ervoor te zorgen dat deze laatste een dubbelpion kreeg en bovendien een gat in zijn rokade-stelling. Op zichzelf is zoiets niet fataal, maar lastig is het zeker wel.