Gered door Gert-Jan

Of je nu wilt of niet, wanneer je in de Westhoek woont, ben je bij tijd en wijle vanzelf een soort VVV informatiemedewerker. Zeker nu we niet meer van die kantoren hier op het eiland hebben. Zo staat mijn huis op een kruispunt (schijnbaar ook een fietsknooppunt) en zodra ik de heg snoei of de stoep van onkruid ontdoe, word ik regelmatig door fietsers of wandelaars aangeschoten. Want ja, die mevrouw woont hier, dus zij zal het wel weten. Waar het strand of de supermarkt is, hoe lang je erover doet om naar Zierikzee te fietsen, welke bakker de lekkerste bolussen verkoopt en waarom er daags voor Burghse dag allemaal vlaggetjes hangen en het dorp op diverse plekken afgesloten is. Ja, weet ik gelukkig allemaal. Ik voel me soms bijna verplicht aan onze gasten om al die kennis op peil te houden, want het voelt niet erg gastvrij om te zeggen dat ze maar even moeten Googelen.

De dames die ik en een vriendin laatst in de duinen tegen kwamen, hadden dat overigens misschien wel even moeten doen voor ze zich in ’t Zeepe begaven. Wij hadden er al een flinke ronde op zitten, zij kwamen ons tegenmoet en waren achter de vleugelbunker langs (door het mulle zand) nu op de route door de duinen beland. Duidelijk niet gekleed voor deze activiteit, een beetje verhit en in lichte paniek. Of we wisten waar de ‘uitgang’ was. We hielden ons gezicht in de plooi en zeiden dat ze het pad konden volgen richting Burgh (leek ons niet verstandig gezien de afstand) of (dat was nog de beste optie) dan maar terug naar waar ze vandaan kwamen. “Echt waar? Hélemaal terug?” riep de ene dame uit. “Dan moeten we Gert-Jan maar bellen,” zei de ander. Wie Gert-Jan is en wat hij precies voor hen kon betekenen was ons een raadsel. We hebben ze succes gewenst en aangezien er ’s avonds geen heli boven het gebied cirkelde voor een zoektocht, gaan we ervan uit dat Gert-Jan ze gered heeft.

Ook in mijn winkel in Haamstede stappen mensen met de meest uiteenlopende vragen binnen. Niet alleen of ze kleding bij ons kunnen doneren en of het klopt dat we een pakketpunt zijn, maar ook waar ze fietsen kunnen huren, of er nog meer tweedehandswinkels in de buurt zijn en waar je lekkere appeltaart kunt eten. Heel vriendelijk verwijs ik ze dan naar mijn collega ondernemers, als het moet pak ik Google maps erbij om het te laten zien. Als ik ze heb liggen, geef ik de mensen een Badkoerier of Wereldregio mee of ik verwijs ze naar de website opschouwenduiveland.nl. Het levert vaak leuke gesprekjes op. Maar heel eerlijk: stiekem vind ik het voor die gasten jammer dat er geen VVV kantoren meer zijn. Ondanks dat de stichting Eilandmarketing het super goed doet (ik schrijf nota bene zelf voor ze) weet ik zeker dat niet iedereen alles alleen maar online wil vinden. Soms wil je gewoon iets aan een mens vragen, dan heb je echt even een Gert-Jan nodig.

Mariska den Hartog