Henk Blom (1935-2026)

Henk Blom was een markante Schouwen-Duivelander. Hoewel elders geboren was hij in alles een van ons. Een bijzonder creatief mens ging met hem heen.

Henk Blom werd geboren in Nijmegen. Daar koos hij voor het onderwijs en ging naar de Christelijke Normaalschool ‘De Klokkenberg’. Zijn eerste baantje was in 1954 als invaller voor een onderwijzeres in Elst die met zwangerschapsverlof was. Kort daarop solliciteerde Henk op diverse vacatures waaronder die van de gemeente Renesse. Het sollicitatiegesprek vond ter wille van Henk plaats in een restaurant op de Markt in Bergen op Zoom. Dat was ook in het belang van de toekomstige werkgever want de gedachte was: als hij erachter komt hoe lang hij onderweg is van huis naar Renesse dan doet hij het misschien niet. Het gesprek verliep positief en Henk kwam naar Renesse. De reis was ingewikkeld en lang. Eerst met de trein naar Roosendaal en vandaar per bus naar Anna Jacobapolder. Met de veerpont over naar Zijpe en daar opnieuw in de bus. Henk zag bleekjes toen hij uitstapte en opgevangen werd door het schoolhoofd J. de Nooijer. Die nam hem mee naar huis om met een kopje thee weer wat op te knappen.

Waarom Henk naar Renesse solliciteerde? Hij kon er tien gulden meer verdienen, een extra premie voor onderwijzers in het rampgebied, en de kans was groot dat hij niet in militaire dienst hoefde wegens onmisbaarheid. Dat waren vergissingen: dat tientje extra ging er al snel af en Henk moest na zijn start in 1955 alsnog in militaire dienst. Van dat laatste had hij geen spijt; Henk dacht er met genoegen aan terug. Hij werd opgeleid voor de militaire administratie in Middelburg en zei: daar werd ik volwassen. Van de keus voor Renesse heeft Henk nooit spijt gehad. Al was het alleen maar vanwege het feit dat hij daar de liefde van zijn hart vond: Leni Schaleven, ook werkzaam in het onderwijs, waarmee hij in 1960 in het huwelijk trad. Twee jaar eerder was Henk hoofd van de school geworden.

Henk was bijzonder muzikaal en dat kwam in Renesse tot volle ontplooiing. Veertig jaar, vanaf 1959, was hij dirigent van het fanfarekorps Luctor et Emergo in zijn woonplaats. Henk schreef voor het landelijke blad van de Bond van Orkestdirigenten, componeerde, arrangeerde, organiseerde en jureerde. Verder maakte hij furore met het cabaretgezelschap Kantooi en het blokfluitensemble Valcooch. Zijn laatste activiteit was het Schouws Koperensemble, gestart in 1963 en geëindigd in 2023. Ze gaven concerten en luisterden kerkdiensten op. Daarnaast was Henk ook toneelregisseur en actief op bestuurlijk en organisatorisch terrein in het dorpsleven.

Henk keek naar mensen om en dat deed hij op een heel bijzondere manier door diverse personen voor te dragen voor een koninklijke onderscheiding. Zelf kreeg Henk een dergelijk schouderklopje in 1994 toen hij werd benoemd tot ridder in de orde van Oranje-Nassau bij zijn afscheid als hoofd van de school.

Een bijzondere talent bleek Henk ook te hebben voor taal. Hij maakte zich het Schouwse dialect eigen en bleef er zich tot op het laatst mee bezighouden. Hij publiceerde ‘stikjes’ in Ons Eiland, de P.Z.C. en Nehalennia, het blad van de Zeeuwse dialectvereniging. Verwant eraan was zijn lidmaatschap, samen met Leni, van de Streekdrachtenvereniging De Arke. Beiden kregen bekendheid met hun voordrachten als Endrik en Jannekee, eerder met Wannes alias Arie Damman. In hun nieuwjaarstoespraken, in het Schouws, namen zij het gemeentebestuur op de hak. In zijn bijdragen en diverse boeken kon Henk zijn vele anekdotes kwijt. In de Wereldregio was Henk een gewaardeerd columnist vanaf 25 juni 2021.

Huib Uil