>  Column Wim Klaassen

Dromen en dadenEen actuele strategie. Belicht grootse plannen in kleine plakjes en niemand overziet waaraan hij uiteindelijk heeft meegewerkt. Deze salamitactiek wordt niet alleen toegepast bij de taken- en bezuinigingsdiscussie, maar ook bij de herstructurering van de binnenstad.
Nu is er aandacht voor het Havenplein, dat op de schop gaat. Maar dat is slechts een eerste stap voor een sluipend proces, namelijk de herstructurering van de hele binnenstad! De totale kosten zijn begroot op 1,8 miljoen euro (geen tegenvallers?). Als het plein autovrij is, volgt de rest van het plan. Zoniet, dan vervalt de subsidie. Tenminste, zo zal dat aan ons worden verkocht. Salamitactiek. Heeft het kuisen van het Havenplein eigenlijk iets te maken met die herstructurering?
Jawel, omdat het plan het maritieme karakter van Zierikzee versterkt. Geen kwaad woord over Europa! Brussel draagt 300.000 euro bij, juist vanwege die versterking van het maritieme karakter. 280.000 euro daarvan gaat overigens op aan kosten voor het Bureau en zo.
En hoe wordt dat maritieme karakter dan wel versterkt? Even dagdromen: de Oude Haven wordt doorgetrokken met een stenen brug bij de Beuze en een ophaalbrug bij het Kraanplein, de haven bij het Sas wordt uitgebaggerd.
Ho, ho! Wakker worden! Het maritieme karakter wordt versterkt door nieuwe bestrating met bedriegertjes in een nephistorisch stromenpatroon (alleen zichtbaar vanuit vogelperspectief). En verder door verwijdering van het anker, de fontein (uit 1930, toen de eerste waterleiding in gebruik genomen werd) en de brulboei. Trouwens, het hele Havenpark verdwijnt. De borstwering aan het Kraanplein, die ooit de binnenstad beschermde tegen de zee, wordt doorgebroken voor ‘Spaanse trappen’. Een eresaluut aan Mondragon zeker? Een trouvaille. Ooit was daar de Sleepkaai, een sleephelling voor laden en lossen. Job Baster moet zijn goudvissen in veiligheid brengen, nadat hij eerst al (door particulieren) is bevrijd uit het blik.
Maar zelfs de zoet geurende linden - na de ramp geplant en nog levenslustig, mits ze een beetje worden ontzien – gaan verdwijnen. De Vlaamse schrijver Charles de Coster, auteur van Tijl Uilenspiegel, maakte in 1872 een voetreis door Zeeland en schreef toen al over linden die hij overal in Zeeland aantrof. Tja, dat is geen verzónnen verleden.
Het plan past eerder bij een badplaats. Of ligt de inspiratie van het Bureau in Almere (in 2008 de lelijkste gemeente) of Rotterdam (koopgoot)?
Zo wordt ons stadsgezicht níet beschermd. Het is géén gezicht.
In overleg met Brussel kan gezocht worden naar een alternatief om het maritieme karakter wérkelijk te versterken. De verkeersoverlast kan beter bestreden worden door het stadsdistributiecentrum, handhaving en een parkeerdek in de Gasthuisboomgaard.
Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren, en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren…. (Willem Elsschot).
Maar gelukkig is veel mogelijk en dan nog….. wat is een leven zonder dromen?

• Reageren op dit bericht
• Print dit bericht
• Dit bericht doorsturen
<  terug