>  Bouwen op Schouwen met Reggy Hulsken, IDNA (5)

Het debat in WereldRegio over het bouwen op Schouwen-Duiveland kreeg een goede aftrap van Jaap Verseput.Prikkelend vroeg hij ‘of architecten vroeger meer inzicht hadden, meer gevoel voor schoonheid, enz’. In de erop volgende reacties leek die vraag wat ontweken te worden. In plaats van een duiding van de ergernis van Verseput over de eenvormigheid in het bouwen, werd een loflied gezongen op de vrije marktwerking, gemopperd op regelgeving en gedacht aan clustering.  De vraag naar schoonheid is niet een vraag naar economie. Ons nadenken wordt vaak al zo sterk vanuit de economie gestuurd, dat krimp bij voorbaat als negatief ervaren wordt. Alsof een terugloop van ons bewonersaantal en de stijging van de gemiddelde leeftijd verkeerde ontwikkelingen zouden zijn. Alsof het gaat om een rimpeling die we tijdig moeten gladstrijken. Het wordt tijd om in een groter verband te denken. Geen misverstand, ik weet dat het als een bedreiging van de mogelijkheden voelt, wanneer mensen wegtrekken en faciliteiten in gevaar komen. Die ontwikkeling vraagt om goed bestuur, niet om het verkrampt doen versnellen van de voortrazende welvaartstrein. Schouwen-Duiveland heeft grote kwaliteiten. Rust, ruimte, zichtbare geschiedenis, een mooie kust, kansen voor werken aan en leven in gezondheid. Wie mikt op een economisch gunstig recreatie-entertainment doet al snel schade aan die kwaliteiten. Waarom zagen we zo graag aan de tak waar we zelf op zitten? Jaap Verseput heeft gelijk, de bebouwde omgeving wordt lelijker wanneer alleen het economische principe geldt. Maar hij heeft ongelijk wanneer hij dit vooral op het bord van de architecten legt. Schoonheid heeft een prijs. De samenleving van het en-en is voorbij, het tijdperk van het of-of vraagt om ieders keuze. Denkend vanuit de kwaliteiten van Schouwen-Duiveland vallen andere kansen op: Het ritme van het massale recreëren is kortademig. Waarom richten we ons niet meer op de mogelijkheden van het laagseizoen?Toekomstbestendig bouwen brengt recreatiewoningen dicht bij permanente bewoning. Zowel letterlijk, houd natuur en woongebied goed onderscheiden, als figuurlijk: Wie echt deel wordt van een leefomgeving zal zich minder als een passant gedragen en eerder verantwoordelijk reageren op het gebruik van de ruimte.Steeds meer mensen kunnen thuis blijven om te werken en gaan digitaal naar kantoor. Die vermenging van werk- en woontijd relativeert steeds meer de behoefte aan een recreatiewoning die los staat van de bewoonde wereld. De krimp en de verzilvering (grijs is niet grauw) van onze bevolking biedt kansen. Voor de nieuwbouw en de verbouw van recreatiewoningen blijven nog veel kansen onbenut. Het gaat om het bewaren, hervinden en ontdekken van kwaliteit in de omgeving. Essentieel hierbij is een multidisciplinaire samenwerking. Als voorzitter van IDNA, een coöperatie van ruimtelijk ontwerpers, ervaar ik hoe zulke samenwerking leidt tot grensverleggende verbeteringen. Verbeteringen die nooit alleen gericht zijn op één gebruiker van de ruimte, maar altijd ook ten goede komen aan de naaste omgeving. Ik noem een voorbeeld:Recreatieparken bieden hun gasten vaak veel voorzieningen. Steeds vaker maakt ook de lokale bevolking daar gebruik van. Een aangepast en meer integraal bouwen zou dit medegebruik kunnen verdiepen. Te denken valt aan supermarkten, zwembaden, sportvoorzieningen en speelattracties. Zo wordt toegewerkt naar een integratie van het tijdelijk en permanent verblijven. Als groot voorstander van het duurzame bouwen en pleitbezorger van energieproducerend bouwen, stuit ik vaak op een misvatting. Gedacht wordt dat architectuur en natuur elkaar in de weg staan, als tegenovergestelde kanten. Het gaat echter om het vinden van een balans.In dat licht zou ik willen pleiten voor een ander omgaan met bestemmingsplannen. Nu bieden deze vaak weinig ruimte en vaste kaders, terwijl veranderende behoeften en kwaliteitsvragen zich aandienen. Zou het niet een idee zijn om van een vaste bestemmingsplanfunctie over te gaan naar gebruiksvergunningen voor bepaalde tijd? Bijvoorbeeld omdat de vraag naar schoonheid soms om een nieuwe afweging vraagt. 

• Reageren op dit bericht
• Print dit bericht
• Dit bericht doorsturen
<  terug