>  Column Wim Klaassen, week 25

ProperHet Zweedse Rode Kruis Ziekenhuis heet nu ‘Admiraal De Ruyter Ziekenhuis’. Alsof het een militair hospitaal is. ‘Bestevaer Ziekenhuis’ klinkt beter. ‘VOC Ziekenhuis’ had ook gekund. Toch?Het ziekenhuis moet bezuinigen, al blijkt dat niet uit de directiesalarissen. De kwaal geldzucht is te behandelen,maar helaas niet op locatie.Meer regionaal nieuws. ‘Klein zeegras verplaatst op Oosterscheldeslikken’, las ik op de website van WereldRegio. Om te voorkomen dat de zeldzame plantjes beschadigen door de dijkversterking heeft Rijkswaterstaat samen met de  Waterschappen een verhuizing op touw gezet. Tja, we koesteren ons Nationaal Natuurpark. Wel vermorzelen we  tegelijkertijd vele honderden kreeften onder staalslakken. Hoor je de provincie of de gemeente over deze kaalslag in diversiteit van leven? Biologen van de Stichting de Oosterschelde vrezen dat 98% van het ‘oude leven’ niet meer terugkeert ‘dank zij’ de stort. Onderwatersporters en vissers protesteerden. Sportvissers hebben zelf kreeften in (toegegeven: voorlopige) veiligheid gebracht.De Partij voor de Dieren stelde Kamervragen, als enige. Het was nog geen verkiezingstijd.In de politiek is de waarheid van vandaag niet dezelfde als die van gisteren of van morgen. Dit is dus een mooi moment om te gaan draaien. Wordt de arbeidsmarkt nu geflexibiliseerd? Zal versoepeling van het ontslagrecht dus ook gevolgen hebben voor riante wachtgelden en ontslagpremies? Betekent verhoging van de pensioenleeftijd ook het afbouwen van functioneel leeftijdsontslag? En wordt eindelijk eens invulling gegeven aan de zo met de mond beleden ‘normen en waarden’?Zelfverrijking is van de ooit zo bejubelde privatisering het meest in het oog vallende gevolg. Worden excessieve  beloningen van managers in overheids-, semi-overheidsen geprivatiseerde sectoren dus voortaan in mindering gebracht op publieke gelden? Dan moeten politici nieuwe wetten geven. Of blijven politici liever zelf hunkeren naar die banen?Bestuurders staan ons soms in de weg. In het immens grote rijk van Alexander de Grote ging de zon niet onder. Tijdens een van zijn veldtochten kwam hij langs bij Diogenes. De beroemde Griekse wijsgeer zat buiten, in zijn eenvoudige behuizing na te denken. ‘Kan ik iets voor je doen?’ vroeg Alexander, onder de indruk van de aanblik van deze wijze. ‘Jawel,’ zei Diogenes, ‘uit mijn zon gaan staan.’Op de website van de gemeente www.schouwenduiveland.raadsinformatie.nl beluisterde ik het debat over de gemeentelijke rekenkamer. Ik hoorde inzicht voortschrijden. Ik proefde gevoelens van macht. Bezuiniging wordt aangegrepen ter rechtvaardiging van wat in wezen een aanval is op de ziel van onze democratie: de onafhankelijke controle op bestuurders. Een rekenkamer die is gevormd uit de raad is een farce. Een rekenkamer die afhankelijk is van de raad is natuurlijk evenzeer een farce. Kennis maakt macht, maar waar blijft eigenlijk de zelfkennis? ‘Zelfkennis is als een ziekenhuisbed, proper maar pijnlijk’, zei een Vlaams essayist.

• Reageren op dit bericht
• Print dit bericht
• Dit bericht doorsturen
<  terug